Αρχαία λυρική ποίησις - "Πολέμα τ'αγριοκαίρι" (Αλκαίος απόσπ.)

ὔει μὲν ὀ Ζεῦς, ἐκ δ᾽ ὀράνω μέγας
χείμων, πεπάγαισιν δ᾽ ὐδάτων ῤόαι
[ἔνθεν]

κάββαλλε τὸν χείμων᾽, ἐπὶ μὲν τίθεις
πῦρ, ἐν δὲ κέρναις οἶνον ἀφειδέως
μέλιχρον, αὐτὰρ ἀμφὶ κόρσαι
μόλθακον ἀμφι[τίθεις] γνόφαλλον.

Απόδοσις:

Χιονίζει ο Δίας και βαρύς χειμώνας
μας ήρθε κι έχουν τα νερά παγώσει.

Νίκα τον το χειμώνα, ανάβοντας στο τζάκι
φωτιά και χύνοντας γλυκό κρασί στις κούπες
αλύπητα, κι ύστερα κάτω από το κεφάλι
το μαλακό τοποθετώντας προσκεφάλι.